En ætli sé búið að setja reglur um netnotkun?

Það er ekki nóg að gera skipulagsbreytingar ef gleymist að setja starfsmönnum reglur.  Fésbók, blogg og netmiðlar ýta undir áráttusjúka nethegðun og draga úr vinnuafköstum.  Þar fyrir utan getur óheftur aðgangur að samfélagsvefnum facebook aukið hættu á árásum á tölvukerfin sem það leyfa.

Tölvuöryggi hefur verið töluvert í umræðunni upp á síðkastið en samt virðast opinberir aðilar síst á varðbergi og huga minnst að öryggisþáttum varðandi netaðgengi starfsmanna. Á þessu þarf að taka.

Breytingar í Ráðhúsi Reykjavíkur

Blekkingin um sjálfbærar veiðar

Megingallinn á kvótastýringu fiskveiða hefur alltaf verið hið gríðarlega brottkast sem er innbyggt í slíkt kerfi. Þessi staðreynd hefur verið algert tabú í umræðunni enda hafa allir sem málið varðar kosið að láta sem vandamálið væri ekki til. Enda myndi opinber viðurkenning á umfangi brottkasts eyðileggja mýtuna um sjálfbærni íslenska kvótakerfisins og þrýsta á um upptöku annars konar fiskveiðikerfis.

Að veiða of lítið úr nytjastofnum hér við land eins og nú er gert er ekki merki um sjálfbærni veiðanna. Þess vegna verðum við að endurskoða vísindin á bak við ráðgjöfina. Vonandi markar þessi rannsóknarvinna Fisheries Expert Group, sem sagt er frá í greininni sem byggt er á,  tímamót í vistvænni fiskveiðistýringu. Alla vegana er full ástæða til að vekja athygli þessa hóps vísindamanna á því brottkasti sem hér viðgengst og þeim skaða sem botnlæg veiðifæri vinna á vistkerfinu enn þann dag í dag.  Enda vandséð að 2000 tonna fjölveiðiskip með 5000 hestafla díselvél dragandi 2x 5 tonna toghlera eftir botninum geti talist vistvænt eða veiðiaðferðin sjálfbær.  Ef það er svo þá skil ég greinilega ekki hvað í þessum tveim hugtökum felst og óska eftir skýringu.

Að allur afli sem veiðist komi að landi og allur afli sé unninn til manneldis ætti að vera svo sjálfsagt að ekki þyrfti að lögfesta það, en því miður þá hafa útgerðarmenn ekki náð þeim þroska að hægt sé að treysta þeim fyrir auðlindinni.  þess vegna verður að setja reglur um sóknarstýringu sem taka mið af raunverulegri sjálfbærni eins og þessi alþjóðlegi hópur vísindamanna bendir á.

Vilja veiða og hirða allt sem hafið gefur

Reykjavíkurborg kostar ESB áróður

Ég hef fengið það staðfest, að hjá Reykjavíkurborg er engin stefna varðandi netnotkun starfsmanna. Tæknilega geta starfsmenn hangið á netinu, á fréttamiðlum og bloggi allan daginn. Einn þessara starfsmanna Reykjavíkurborgar, Magnús Helgi Björgvinsson, forstöðumaður á Sambýli, er einn harðasti talsmaður Samfylkingarinnar í málefnum sem varða ESB.  Hann virðist verja megninu af vinnutíma sínum í ESB áróður á vegum Samfylkingarinnar. Þetta er auðvelt að staðfesta ef skoðaðar eru færslur Magnúsar á blogginu hans, sem skráð er á Blogggáttinni. Þar sést alltaf klukkan hvað færslur eru skráðar og þar sést að Maggi bloggar oft a dag í vinnutímanum og hann skrifar iðulega athugasemdir á öðlum netmiðlum, s.s Eyjunni, Smugunni og hjá öðrum bloggurum á Moggablogginu.  Og Magnús er bara einn af hundruðum starfsmanna Reykjavíkur sem hafa óheftan aðgang að netinu í vinnutímanum.  Hvað með alla hina?  Hvað eru þeir að gera?  Og hvað kostar það okkur Reykvíkinga í glötuðum vinnustundum?  Ég krefst aðgerða af hálfu borgarinnar. Það verður að koma böndum á þessa vitleysu.

Veiða eða friða?

Hér er grafísk framsetning af fiskafla við Ísland 1905-1990.  Gögnin eru unnin af Datamarket upp úr Hagskinnu Hagstofu Íslands. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Hér er síðan til samanburðar gögn frá Hafró sem sýna þróunina frá 2000 til 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nú er það millarða krónu spurningin, Hvað er veiðiráðgjöf Hafró búin að kosta okkur í lægri útflutningstekjum síðan kvótakerfið var tekið upp?   

Hvenær nær tittlingur máli?

Árni Páll skrifar langhund í Fréttablaðið í dag um gjaldeyrishöftin og hvers vegna þau virki ekki.  Hann klikkir síðan út með þessum orðum:

"Staðreyndin er samt sú að enginn sem nær máli – hvort heldur er innanlands eða utan – hefur lengur trú á að höftum verði aflétt í fyrirsjáanlegri framtíð með þeim meðölum sem tiltæk eru.
Þessi staða kallar á nýjar lausnir. Um þær fjalla ég í næstu grein".

Þessi fullyrðing, "að enginn sem nær máli" vakti samt mesta athygli mína, því mér finnst að í henni felist nefnilega svar við spurningunni: Af hverju virka ekki gjaldeyrishöft?  Nú er ég greinilega ekki í hópi þeirra sem ná máli að mati Árna Páls og annarra staðnaðra pólitíkusa og hagfræðinga, en mér finnst augljóst að höftin virka ekki af tveim ástæðum. Í fyrsta lagi þá var gengið ekki fest og í öðru lagi þá var ekkert eftirlit tryggt með að þau héldu.  Og þar sem mér er tamt að taka dæmi sem allir skilja, máli mínu til skýringar þá bendi ég á mæðuveikivarnirnar í þessu sambandi. Til að hindra mæðuveikismit þá voru settar upp girðingar sem héldu en jafnframt voru ráðnir sérstakir eftirlitsmenn sem höfðu þann starfa að hafa eftirlit með girðingunum og handsama fé sem komst í gegn og færa það til síns heima. 

Þetta gleymdist þegar lögin um gjaldeyrishöftin voru sett og líka við hverja endurskoðun. það læðist reyndar að manni grunur um, að það hafi verið með vilja gert.  Til að þjóna hagsmunum fjárfursta með ítök inní flokkana. Því ég er fráleitt sá eini sem hef bent á nauðsyn þess að hafa hér öflugt eftirlit með gjaldeyrisgirðingunni. Og einhverjar heimspekilegar vangaveltur um eðli glæpa eru bara til að rugla umræðuna. Það er alveg rétt að glæpamenn verða til vegna laganna og lögin eru nauðsynleg vegna siðblindingjanna, en það breytir engu um þá stöðu sem við erum í, í dag. Í dag eru gjaldeyrishöft nauðsynleg.  Ekki síst vegna skattaundanskota en undanskots á gjaldeyri.  Þótt oftast fari þetta tvennt saman. Og á meðan þau eru, eigum við að nýta tækifærið, til að ná utanum skattsvikin og peningaþvottinn.

Þegar þeim tilgangi er náð er kominn tími til að afnema höftin.  En ekki samkvæmt stöðluðum hugmyndum þeirra sem ná máli,  heldur þarf að leita í smiðju fólks, sem hefur lausnir.  Fólks eins og Lilju Mós og Guðmundar Franklíns,  sem bæði hafa lagt fram athyglisverðar lausnir á gjaldmiðlavandanum.  Lilja með hugmynd sinni að upptöku nýkrónu og Guðmundur með hugmynd að upptöku ríkisdals.  Því vandinn er ekki pólitísk lömunarveiki heldur pólitískur hroki valdastéttarinnar, um að engin hugmynd nái máli nema hún sé frá þeim sjálfum komin. 

Því spái ég að næsta grein Árna Páls  innihaldi sömu gömlu hagfræðilummurnar og sömu pólitísku frasana og við höfum heyrt allar götur frá dögum Benjamíns J. Eiríkssonar.  Honum væri nær að leita til fólks með ferskar hugmyndir.  Jafnvel þótt það nái ekki máli samkvæmt mælikvarða fjórflokksins.

Árni Páll hefur engar lausnir nú frekar en þegar hann var að vinna fyrir bankamafíuna í stóli efnahagsráðherra

Deloitte bæði selt og keypt

Yfirlýsing Þorvarðs Gunnarssonar um að niðurstaða Deloitte sé ekki keypt,  eru mestu öfugmæli síðari tíma. Deloitte er endurskoðunarfyrirtæki sem selur þjónustu sína og þjónustan er fólgin í bókhaldsklækjum og ráðgjöf vegna skattamála.  Það vill svo til að ársreikningar eru víðast opinber gögn og hver sem er getur skoðað þá. Í ársreikningi Vinnslustöðvarinnar fyrir árin 2009 og 2010, kemur fram að kostnaður vegna keyptrar þjónustu frá Deloitte er umtalsverður.

8.      Þóknun til endurskoðenda

                                                                                         Samstæða                     Samstæða                            Móðurfélag

31.12.2010			31.12.2009		31.12.2009		31.12.2008
Endurskoðun .........................................................................  102.534			57.469		43.609		70.831
Könnun árshlutareikninga.......................................................... 20.342			11.534		11.534		0
Önnur þjónusta.........................................................................   11.662			15.165		15.165		29.371
Samtals ........................................................ 134.538			84.167		70.308		100.202

Í þóknun fyrir endurskoðun felst vinna við endurskoðun á ársreikningi  auk vinnu sem stjórn félagsins hefur falið endurskoðendum og telst falla undir eðlilegan hluta af starfi þeirra. Undir önnur verkefni fellur einkum skattaráðgjöf, ráðgjöf vegna reikningsskila og önnur fjárhagsleg ráðgjöf.

 Þetta eru tölurnar í starfrækslugjaldmiðlinum evru. En svo koma klækirnir. Hvernig umreiknar Deloitte þessar tölur í íslenskum krónum?  Þeir tala um gengi 0.007 en það segir mér ekkert.

Og hvaða áhrif hefur það á reiknaðan hagnað að færa bókhald í evrum?  Evru viðskiptin eru ekki nema þriðjungurinn af veltunni. Hitt er að mestu í norskri krónu og bandaríkjadal.  Þessar nýju reikningsskilaaðferðir eru mjög ógagnsæjar.  Alla vegana fyrir leikmenn. En hins vegar veit ég að bókhald er ekki það sama og reikningsskil. Og skattayfirvöldum ætti að vera í lófa lagið að fara í gegnum bókhald þeirra sjávarútvegsfyrirtækja sem liggja undir grun um ólögleg innbyrðis viðskipti.  Þá kemur hið sanna í ljós.  Og þá kemur í ljós hversu mikið er að marka Þorvarð Gunnarsson og hinar nýju reikningsskilareglur Deloitte.

Það verða engin jól fyrir ESB börnin

Jólasveinninn er dauður og litlu ESB börnin fá ekki að kíkja í pakkann

Hvaða árangur?

 Þegar þessi ríkisstjórn tók við völdum þá má líkja þjóðarbúskapnum við bíl sem búið var að keyra svo óvarlega að allt loft var farið úr dekkjunum. Slíkur var viðskilnaður Geirs Haarde og Ingibjargar Sólrúnar.  Verkefni ríkisstjórnarinnar var því tiltölulega einfalt, dæla lofti í dekkin og koma skrjóðnum til byggða.

En í staðinn fyrir þetta einfalda verkefni þá ákvað hin nýja ríkisstjórn að meiri þörf væri á að taka upp vélina heldur en pumpa í dekkin. Hún sendi því meirihluta björgunarliðsins til Brussel að fá varahluti en aðrir hófu að rífa vélina.  Nú 3 árum seinna er búið að rífa sundur vélina en enn er beðið eftir varahlutunum. Og ennþá vantar loft í dekkin

Þetta er saga ríkisstjórnar Samfylkingar og Vinstri Grænna.  Og svo voga menn sér að tala um árangur!

ESB viðræðurnar eru strandaðar

Það er sama hvað hver segir, það er augljóst að hagsmunir okkar fara ekki saman við hagsmuni hins beaurókratíska miðstýrða Brussel regluveldis. Fréttir af nýjum reglum ESB varðandi "ósjálfbærar" veiðar sýna glögglega við hvaða þurs er að eiga. Þeir kalla það ósjálfbærar veiðar þegar stofn stækkar þrátt fyrir auknar veiðar. Greinilegt að það eru íslenskir fiskifræðingar sem koma að ráðgjöf fyrir ESB.

Ég kalla það ósjálbærar veiðar þegar veitt er svo lítið af veiðistofni að það leiðir til ætisbrests fyrir gjörvallt lífríki sjávar. Það er margbúið að sýna fram á tengsl friðunar og minnkandi stofnstærðar.

Þeir sem halda að fiskveiðar skipti okkur engu og við getum vel aðlagað okkur styrkjakerfi ESB eru á villigötum.  Innganga í ESB getur aldrei skapað sömu velmegun og hér getur auðveldlega orðið ef við höldum rétt á málum og felum ábyrgu og skynsömu fólki stjórn okkar mála. Ekki sérhagsmunagæsluliði fjórflokksins eða auðugum bröskurum sem láta stjórnast af græðgi og stundargróða á kostnað langtímahagsmuna.  Þessir úlfar og hrægammar héldu að Ísland yrði auðveld bráð eftir hrun og fyrir tilstilli ASG en svo þarf alls ekki að fara. Við getum aukið hér veiðar og framleitt okkur útúr vandanum bara ef við losum okkur við þetta hagsmunagæslulið, sem hangir á spenunum og stoppar allar framkvæmdir og fellir allar skynsamlegar tillögur bara ef þær koma frá röngum aðilum.

Gæti tafið ESB-viðræðurnar

2 flugur

Nú hefur það gerst sem ég varaði við.  Þóra Arnórsdóttir lét útrásarvíkinga samfylkingar plata sig til að fara í framboð sem hún getur ekki unnið og jafnframt hefur eiginmaður hennar farið í launalaust leyfi frá fréttastofu RUV. Hrunkvöðlar geta nú hrósað sigri en þjóðin ber skaðann.  Eins og alltaf.